Imágenes de página
[ocr errors]

SECT. men, the tyrannical Nimrod, rules to this II. day a confpicuous conftellation under the name of Orion"; and every planet is defignated by the appellation of fome deceased monarch or princess. The earliest worfhip of the Pagan world feems to have bcen Sabianifm; and in after ages the veneration of deified heroes was engrafted upon the ancient fyftem. The two became gradually confounded together; and a mixed idolatry, confifting partly of fidereal, and partly of hero worship, fucceeded. The fame notion prevailed even in the Weft; and the obfequious flattery of the later Romans tranflated the foul of their firft Emperor into that ftar, which from him was denominated the Julium Sidus.

Both thefe modes of description are frequently adopted by the infpired writers; and the viciffitudes of empires, and the characters of mighty nations, are fymbolically reprefented by confufion among the heavenly bodies, and by prophetic vifions of warlike animals.

1 Τον Νεβρώδ αποθεώσαντες οἱ Ασσυριοι, εν τοις αέροις τον ουρανου έταξαν, και καλύσιν Ωρίωνα. CEDRENI Hift. Comp, fol. 14.



As the language of metaphor prevailed CHAP. immemorially in Egypt and the East, fo from thence it appears to have been derived to the Pythagoreans. According to Clemens Alexandrinus, the Egyptians were accustomed to apply their hieroglyphics to the praises of their kings. After stating their mode of fymbolizing the heavenly bodies, he adds, τους γουν των βασιλέων επαινους θεολογουμενοις μύθοις παραδίδοντες, γραφουσι δια των αναγλυφων 9. In a fimilar manner Jamblichus afferts, that the fymbolical theology of the Egyptians confifted in representing the fuperior operations of the Deity, by things which are inferior and fenfible. If we next proceed to confider the Pythagorean mode of conveying knowledge, we fhall find that the fame Author speaks of it in the following terms. "The


Strom. lib. v.

* Οὗτοι γας την φυσιν τε παντος, και την δημιουργίαν των θεών μιμούμενοι, και αυτοί των μυσικών και αποκεκρυμμένων και αφανων νοήσεων εικονας τινας δια συμβολων εκφαίνεσιν, ώσπερ και ἡ φύσις τοις εμφανεσιν είδεσι τις αφανεις λογες δια συμβόλων, τρόπον τινα, απετυπωσατο. Η δε των θεων δημιυργία, την αλήθειαν των ειδων δια των φανερων εικονων ὑπεγραψαῖο. Ειδοτες εν χαιροντα παντα τα κρείτίονα ὁμοιωσει των επιδέεςερων, και βυλόμενοι αυτα αγαθων οὕτω πληρών δια της καλα το δυνατον μιμησεως, εικόλως και αυλοί το προσ φορον αύλοις τρόπον της κεκρυμμενης εν τοις συμβόλοις μυςαγωγίας προσφερουσιν. De Myft. fect. vii. c. r.






doctrine of Pythagoras was taught by
"means of fymbols. This peculiar method
“ of inftruction, although highly reve-
"renced by the Greeks on account of its
antiquity, was first invented by the E-
gyptians. In imitation of them, Pytha-
goras honoured the man, who was able
"to penetrate into the recondite signifi-
"cation of his fymbols, to liberate them
“ from their typical obfcurity, and to dif-
cover the fublime and facred truths
"which they enigmatically conveyed. To
a fuperficial obferver, indeed they appear,
"ridiculous and trifling; but, when pro-
perly elucidated, they fhew the admi-
"rable wifdom and contrivance of their
“ Authors.” Jamblichus alfo accurately


[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

5 Αναγκαιοταίος δε παρ' αυτῷ (fcil. Πυθαγορα) τροπος δίδασ καλιας ύπηρχε και ὁ δια των συμβόλων. Ὁ γαρ χαρακτης οὗτος και παρ' Ελλησι μεν σχεδόν απασιν, άτε παλαιότροπος ων, εσπουδαζετο εξαιρείως δε παρ' Αιγυπτίοις ποικιλωταία επρεσβευείο. Κατα τα αυτα δε και παρα Πυθαγορα μεγάλης σπυδής ετυγχανεν, είτις διαρθρώσεις σαφως τας των Πυθαγορικών συμβολων εμφασεις και αποῤῥητους έννοιας, όσης ορθότητος και αληθείας μετεχεσιν αποκα λυφθεισαι, και του αινιγματωδες ελευθερωθείσαι τυπε, προσοίχειω θεῖσαι δὲ καθ ̓ ἁπλην και αποιχίλον παραδοσιν ταις των φιλοσόφων τύτων μεγαλοφυΐαις, και ύπερ ανθρωπινην επίνοιαν θεωθείσαι Και ει μη τις αυτα τα συμβόλα εκλέξας διαπλυξεις, και αμωκῳ εξηγήσει, γέλοια αν και γραώδη δόξειε τοις εντύγχανεσι τα λεγόμενα, λήρου τε μεσα και αδολεσχιάς. Επειδαν μεντοι καλα τον των συμβολών προς που διαπτύχθη, και φανερα και ευαγη αντι σκοτείνων τοις πολλοις


[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]


points out the fources, from which Pytha- CHAP. goras derived his difcipline. He refided during a confiderable space of time in a temple upon Mount Carmel; he converfed with the fages of Phenicia, Chaldea, and Syria; and was initiated into the Egyptian myfteries by certain prophets, who were the fucceffors of Mochus. Porphyry gives nearly the fame account upon the authority of Diogenes, adding however, that Pythagoras derived part of his knowledge from the Hebrews"; and he particularly

γενηται, θεοπροπιᾳ και χρησμοις τισι του Πυθίου αναλύει, και θα μας ην εκφαίνει διανοιαν, δαιμονιαν τε επιπνοιαν εμποιεί τοις νενοηκοσε των φιλολογων. De Vita Pythag. c. xxiii. See alfo Plut. Sympof. lib. viii. p. 727.


* Εξέπλευσεν εις τον Σιδονα, φύσει τε αὑτου παίριδα πεπεισμένος ειναι, και καλως οιομενος εκείθεν αὑτῷ ῥᾳονα την εις Αιγυπίον έσεσθαι διαβασιν. Ενταύθα δε συμβαλων τοις τε Μωχε το φυσιολογού προφήταις απογόνοις, και τοις άλλοις, και Φοινικοις ἱεροφανταις, και πασας τελεσθεις τελείας, εν τε Βυβλῳ και Τύρω, και κατά πολλά της Συριας μερη έξ αίρεσεως-διεπορθμευθη αμελλητί τόσο τινων Αιγυπίίων πορθμεων, καιριωταία προσορμισανίων τοις ύπο Καρμηλον το Φοινικον ορος αιγιαλοίς' ενθα έμοιαζε τα πολλα ὁ Πυθαγόρας κατά το ξέρον—-κ. τ. λ. De Vita Pyth. c. iii. Ετι δε φασι και συνθετον αυτον ποιησαι την θειαν φιλοσοφίαν ά μεν μαθονία παρα των Ορφικών, ά δε παρά των Αιγυπτιων ἱερεων, ἃ δὲ παρά Χαλδαίων και Μαγων. Ibid. c. xxviii. Cudworth is inclined to think, that this Mochus or Mofchus is no other than the Jewish Lawgiver. Intell. Syft. p. 12. But Hottinger confiders the word as only a corruption of Magus. Hift. Orien. lib. ii. c. 6.

Αφικείο δε και προς Αιγυπλίους, φησιν, ὁ Πυθαγορας, και προς

E 2



SECT. mentions his having learnt the fymbolical II. mode of writing. Theodoret afferts, in a fimilar manner, that the doctrine of Pythagoras was borrowed from the Hebrews and Egyptians”. And Eufebius maintains, that all the learning, of which the Greeks were poffeffed, was received from thofe, whom they proudly ftyled barbarians; and introduces Plato as candidly confessing it2.

Whether the figurative language of the

Αραβας, και Χαλδαίους, και Ἑβραίους, παρ ̓ ὧν και την περι ονειρων
γνωσιν ηκριβωσατο. De Vita Pyth. fe&t. xi.


* Εξέμαθε-γραμμάτων δὲ τρισσας διαφορας, επιτολογραφικών τε, και ἱερογλυφικων, και συμβολικων των μεν κοινολογεμένων κατα μισησιν, των δε αλληγορεμένων κατα τινας αινιγμες. Ibid.

y Αναξαγόρας δε και Πυθαγορας εις Αιγυπίον αφικομενοι, τοις Αιγυπτίων και Εβραιων αυτόθι σοφοις ξυνεγενέσθην, και την περί το οντος ηρανισασθὴν γνωσιν. De Prin. adv. Gen. ferm. ii.

απαραι εις


z Και οὗτος δὲ ὁ Πλάτων τοις εν Ιταλια Πυθαγορείοις σχολάσας,
ου μονη τη παρα τέλοις ηρκέσθη διατριβῃ. Λεγεται δε
Αιγυπτον, και τη τυτων φιλοσοφιᾳ πλείςον αναθείναι χρονον.
και αυτος τοις βαρβαροις πολλαχε των ιδιων λογων μαρτυρεί, ευ μοι
δοκει ποιων, και τα καλλιςα εμπορευθηναι εις φιλοσοφιαν πάρα των
βαρβαρων, ευγνωμονως εκ απαρνούμενος. Præp. Evang. lib. x.
c. 4. See alfo Clem. Αlex. Strom. lib. i. Philoftratus men-
tions, that the barbarians were accustomed to represent their
deities fymbolically. Το δε είδος αυτο μαργαριτιδος ξυνκειται,
ξυμβολικον τροπον, ᾧ βαρβαροι παντες ες τα ίερα χρωνται. Philof.
Vit. Apollon. Tyan, lib. ii. c. 24. See also Ammian.' Mar-
cell, lib. xvii. c. 4. and Hierocles in Aur. Carm. Pythag.
ver. 61.


[ocr errors]
« AnteriorContinuar »