Imágenes de página
PDF
ePub
[ocr errors]

85

Hîc Zephyri, hîc placidas interstrepit arbutus undas; Iita canunt furdo, frutices ego nactus abibam.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Mopsus ad hæc, nam me redeuntem forte notârat, 75
(Et callebat avium linguas, & fidera Mopsus)
Thyrfi quid hoc? dixit, quæ te coquit improba bilis ?
Aut te perdit amor, aut te malè fascinat aftrum,
Saturni grave fæpe fuit paftoribus aftrum,
Intimaque obliquo figit præcordia plumbo.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Mirantur nymphæ, & quid te Thyrsi futurum eft?
Quid tibi vis ? aiunt, non hæc folet esse juventæ
Nubila frons, oculique truces, vultusque severi,
Illa choros, lususque leves, & femper amorem
Jure petit, bis ille mifer qui ferus amavit.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Venit Hyas, Dryopéque, & filia Baucidis Ægle
Docta modos, citharæque fciens, sed perdita fastu,
Venit Idumanii Chloris vicina fluenti;
Nil me blanditiæ, nil me folantia verba,
Nil me, fi quid adest, movet, aut fpes ulla futuri.

Ité domum impafti, domino jam non vacat, agni. Hei mihi quam fimiles ludunt per prata juvenci, Omnes unanimi fecum sibi lege fodales,

95 Nec magis hunc alio quisquam fecernit amicum De grege, fi denfi veniunt ad pabula thoes, Inque vicem hirsuti paribus junguntur onagri: Lex eadem pelagi, deserto in littore Proteus Agmina phocarum numerat, vilisque volucrum Passer habet semper quicum fit, & omnia circum

Farra

90

100

[ocr errors]

Farra libens volitet, ferò sua tecta revisens,
Quem fi fors letho objecit, sua milvus adunco

Fata tulit rostro, seu ftravit arundine fosfor,
• Protinus ille alium focio petit inde volatu. 105

Nos durum genus, & diris exercita fatis
Gens homines aliena animis, & pectore discors,
Vix sibi quifque parem de millibus invenit unum,
Aut fi fors dederit tandem non aspera votis,
Illum inopina dies quâ non fperaveris horâ
Surripit, æternum linquens in sæcula damnum.

Ite domum imparti, domino jam non vacat, agni.
Heu quis me ignotas traxit vagus error in oras
Ire per aëreas rupes, Alpemque nivofam !
Ecquid erat tanti Romam vidifle fepultam, 115
(Quamvis illa foret, qualem dum viseret olim,
Tityrus ipfe suas & oves & rura reliquit;)
Ut te tạm dulci poffem caruifle sodale,
Poffem tot maria alta, tot interponere montes,
Tot sylvas, tot faxa tibi, Auviosque fonantes !
Ah certè extremùm licuisset tangere dextram,
Et bene compositos placidè morientis ocellos,
Et dixisse vale, noftri memor ibis ad aftra.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Quamquam etiam vestri nunquam meminise pigebit,
Paftores Thusci, Mufis operata juventus,
Hic Charis, atque Lepos ; & Thuscus tu quoque Damon,
Antiquâ genus unde petis Lucumonis ab urbe.
O ego quantus eram, gelidi cum stratus ad Arni
Murmura, populeumque nemus, quà mollior herba,
Carpere nunc violas, nunc summas carpere myrtus,

Et

120

U 2

[ocr errors]

Et potui Lycidæ certantem audire Menalcam.
Ipfe etiam tentare ausus sum, nec puto multùm
Difplicui, nam funt & apud me munera vestra
Fiscellæ, calathique, & cerea vincla cicutæ, 135
Quin & nostra suas docuerunt nomina fagos
Et Datis, & Francinus, crant & vocibus ambo
Et ftudiis noti, Lydorum fanguinis ambo.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni., Hæc mihi tum læto dictabat rofcida luna,

140 Dum folus teneros claudebam Cratibus hædos. Ah quoties dixi, cùm te cinis ater habebat, Nunc canit, aut lepori nunc rendit retia Damon, Vimina nunc texit, varios fibi quod fit in usus ! Et quæ tum facili fperabam mente futura

143 Arripui voto levis, & præfentia finxi, Heus bone numquid agis ? nifi te quid forte retardat, Imus ? & argutâ paulùm recubamus in umbrâ, Aut ad aquas Colni, aut ubi jugera Caffibelauni? Tu mihi percurres medicos, tua gramina, succos, 150 Helleborúmque, humiléfque crocos, foliúmque hya

cinthi, Qualque habet ista palus herbas, artefque medentûm. Ah pereant herbæ, pereant artesque medentům, Gramina, poftquam ipfi nil profecere magistro. Ipfe etiam, nam nescio quid mihi grande fonabat 155 Fistula, ab undecimâ jam lux est altera nocte, Et tum forte novis admôram labra cicutis, Diffiluere tamen ruptâ compage, nec ultra Ferre graves potuere fonos, dubito quoque ne fim Turgidulus, tamen & referam, vos cedite fylvæ. 160

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Ipfe ego Dardanias Rutupina per æquora puppes ·
Dicam, & Pandrasidos regnum vetus Inogeniæ,
Brennúmque Arvigarúmque duces, priscúmque Beli-

num,
Et tandem Armoricos Britonum fub lege colonos; 165
Tum gravidam Arturo fatali fraude Tögernen,
Mendaces vuitus, assumptaque Gorlöis arma,
Merlini dolus. O mihi tum fi vita supersit,
Tu procul annosa pendebis fistula pinu
Multùm oblita mihi, aut patriis mutata Camænis 170
Brittonicum strides, quid enim ? omnia non licet uni
Non sperâsse uni licet omnia, mi satis ampla
Merces, & mihi grande decus (fim ignotus in ævum
Tum licet, externo penitusque inglorius orbi)
Si me flava comas legat Usa, & potor Alauni,

175
Vorticibusque frequens Abra, & nemus omne Treantæ,
Et Thamesis meus ante omnes, & fusca metallis
Tamara, & extremis me discant Orcades undis.

Ite domum impasti, domino jam non vacat, agni.
Hæc tibi fervabam lentâ sub cortice lauri,
Hæc, & plura simul, tum quæ mihi pocula Mansus,
Mansus Chalcidicæ non ultima gloria ripä,
Bina dedit, mirum artis opus, mirandus & ipfe,
Et circum gemino cælaverat argumento:
In medio rubri maris unda, & odoriferum ver,
Littora longa Arabum, & sudantes balsama sylvæ,
Has inter Phænix divina avis, unica terris
Cæruleûm fulgens diversicoloribus alis
Auroram vitreis surgentem respicit undis.

Parte

[ocr errors]

180

185

U 3

Parte alia polus omnipatens, & magnus Olympus, 190
Quis putet? hic quoque Amor pictæque in nube pharetra,
Arma corusca faces, & fpicula tincta pyropo ;
Nec tenues animas, pectúfque ignobile vulgi
Hinc ferit, at circùm flammantia lumina torquens
Semper in erectum fpargit sua tela per orbes 195
Impiger, & pronos nunquam collimat ad ictus
Hinc mentes ardere facræ, formæque deorum.

Tu quoque in his, nec me fallit spes lubrica, Damon,
Tu quoque in his certè es, nam quò tua dulcis abiret,
Sanctáque simplicitas, nam quò tua candida virtus ?
Nec te Lethæo fas quæsivisse sub orco,
Nec tibi conveniunt lacrymæ, nec febimus ultrà,
Ite procul lacrymæ, purum colit æthera Damon,
Æthera purus habet, pluvium pede reppulit arcum ;
Heroúmque animas inter, divósque perennes, 205
Æthereos haurit latices & gaudia potat
Ore facro. Quin tu coeli post jura recepta
Dexter ades, placidúsque fave quicunque vocaris,
Seu tu noster eris Damon, five æquior audis
Diodotus, quo te divino nomine cuncti
Cælicolæ nôrint, fylvisque vocabere Damon.
Quòd tibi purpureus pudor, & fine labe juventus
Grata fuit, quòd nulla tori libata voluptas,
En etiam tibi virginei servantur honores ;
Ipse caput nitidum cinctus rutilante corona, 225
Lätáque frondentis gestans umbracula palmæ
Æternum perages immortales hymenäos;
Cantus ubi, choreisque furit lyra mista beatis,
F sta Sionæo bacchantur & Orgia thyrso.

Jan,

[ocr errors]

210

« AnteriorContinuar »