Imágenes de página
PDF
ePub

„Vatum sagaci præpes oftendit choro;
Non hunc facerdos novit Affyrius, licet.
Longos vetufti commemoret atavos Nini,
Prifcumque Belon, inclytumque Ofiridem.
Non ille trino gloriofus nomine

Ter magnus Hermes (ut fit arcani fciens)
Talem reliquit Ifidis cultoribus.

At tu perenne ruris Academi decus

(Hæc monftra fi tu primus induxti fcholis);
Jam jam poetas urbis exules tuæ
Revocabis, ipfe fabulator maximus,.
Aut inftitutor ipfe migrabis foras..

N

Ad Patrem.

UNC mea Pierios cupiam per pectora fontes
Irriguas torquere vias, totumque per ora

Volvere laxatum gemino de vertice rivum ;,
Ut tenues oblita fonos audacibus alis
Surgat in officium venerandi Mufa parentis.
Hoc utcunque tibi gratum pater optime carmen.
Exiguum meditatur opus, nec novimus ipfi.
Aptiùs à nobis quæ poffint munera donis
Refpondere tuis, quamvis nec maxima poflint.
Refpondere tuis, nedum ut par gratia donis
Effe queat, vacuis quæ redditur arida verbis..
Sed tamen hæc noftros oftendit pagina cenfus,
Et quod habemus opum chartâ numeravimus istâ,
Quæ mihi funt nullæ, nifi quas dedit aurea Clio,
Quas mihi femoto fomni peperere sub antro,
Et nemoris laureta facri Parnaffides umbræ..
T. 2.

30.

35

5

10

15

Nec

Nec tu vatis opus divinum defpice carmen,
Quo nihil æthereos ortus, & femina coli,
Nil magis humanam commendat origine mentem,
San&ta Promethéæ retinens veftigia flammæ.

20

Carmen amant fuperi, tremebundaque Tartara carmen Ima ciere valet, divofque ligare profundos,

25

Et triplici duros Manes adamante coercet.
Carmine fepofiti retegunt arcana futuri
Phoebades, & tremula pallentes ora Sibyllæ ;
Carmina facrificus follennes pangit ad aras,
Aurea feu fternit motantem cornua taurum;
Seu cùm fata fagax fumantibus abdita fibris
Confulit, & tepidis Parcam fcrutatur in extis.
Nos etiam patrium tunc eum repetemus Olympum, 30
Eternæque moræ ftabunt immobilis ævi,
Ibimus auratis per cœli templa coronis,
Dulcia fuaviloquo fociantes carmina plectro,
Aftra quibus, geminique poli convexa fonabunt.
Spiritus & rapidos qui circinat igneus orbes,
Nunc quoque fidereis intercinit ipfe choreis
Immortale melos, & inenarrabile carmen;
Torrida dum rutilus compefcit fibila ferpens,
Demiffoque ferox gladio manfuefcit Orion;
Stellarum nec fentit onus Maurufius Atlas.
Carmina regales epulas ornare folebant,
Cum nondum luxus, vaftæque immenfa vorago
Nota gulæ, & modico fpumabat cœna Lyxo.
Tum de more fedens fefta ad convivia vates
Æfculeâ intonfos redimitus ab arbore crines,
Heroümque actus, imitandaque gefta canebat,

35

40

45

Et

50

60

Et chaos, & pofiti latè fundamina mundi,
Reptantefque deos, & alentes numina glandes,
Et nondum Ætneo quæfitum fulmen ab antro.
Denique quid vocis modulamen inane juvabit,
Verborum fenfufque vacans, numerique loquacis?
Sylveftres decet ifte choros, non Orphea cantus,
Qui tenuit fluvios & quercubus addidit aures
Carmine, non citharâ, fimulachraque fun&ta canendo
Compulit in lacrymas; habet has à carmine laudes 55
Nec tu perge precor facras contemnere Mufas,
Nec vanas inopefque puta, quarum ipfe peritus
Munere, mille fonos numeros componis ad aptos,
Millibus & vocem modulis variare canoram
Doctus, Arionii meritò fis nominis hæres.
Nunc tibi quid mirum, fi me genuiffe poëtam
Contigerit, charo fi tam propè fanguine juncti
Cognatas artes, ftudiumque affine fequamur?
Ipfe volens Phoebus fe difpertire duobus,
Altera dona mihi, dedit altera dona parenti,
Dividuumque Deum genitorque puerque tenemus.
Tu tamen ut fimules teneras odiffe Camoenas,
Non odiffe reor, neque enim, pater, ire jubebas
Quà via lata patet, quà pronior area lucri,
Certaque condendi fulget fpes aurea nummi :
Nec rapis ad leges, malè cuftoditaque gentis
Jura, nec infulfis damnas clamoribus aures,
Sed magis excultam cupiens ditefcere mentem.
Me procul urbano ftrepitu, feceffibus altis
Abductum Aoniæ jucunda per otia ripe
Phœbæo lateri comitem finis ire beatum.

T 3

65

70

[ocr errors]

Officium

[ocr errors]

Officium chari taceo commune parentis,
Me pofcunt majora, tuo pater optime fumptu
Cùm mihi Romuleæ patuit facundia linguæ,
Et Latii veneres, & quæ Jovis ora decebant
Grandia magniloquis elata vocabula Graiis,
Addere fuafifti quos jactat Gallia flores,

Et quam degeneri novus Italus ore loquelam
Fundit, barbaricos teftatus voce tumultus,
Quæque Palæftinus loquitur mysteria vates.
Denique quicquid habet cœlum, fubjectaque cœlo
Terra parens, terræque & cœlo interfluus aër,
Quicquid & unda tegit, pontique agitabile marmor,
Per te noffe licet, per te, fi noffe libebit.
Dimotáque venit spectanda fcientia nube,
Nudaque confpicuos inclinat ad ofcula vultus,
Ni fugisse velim, ni fit libâffe moleftum.

I nunc, confer opes quifquis malefanus avitas
Auftriaci gazas, Perüanaque regna præoptas.
Quæ potuit majora pater tribuiffe, vel ipfe
Jupiter, excepto, donâffet ut omnia, cœlo ?
Non potiora dedit, quemvis & tuta fuissent,
Publica qui juveni.commifit lumina nato
Atque Hyperionios currus, & fræna diei,
Et circum undantem radiatâ luce tiaram.
Ergo ego jam doctæ pars quamlibet ima catervæ
Victrices hederas inter, laurofque fedebo,
Jamque nec obfcurus populo mifcebor inerti,
Vitabuntque oculos veftigia noftra profanos.
Efte procul vigiles curæ, procul efte querela,
Invidiæque acies tranfverfo tortilis hirquo,

[ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small]

Sæva nec anguiferos extende calumnia rictus;
In me trifte nihil fœdiffima turba poteftis,
Nec veftri fum juris ego; fecuraque tutus
Pectora, vipereo gradiar fublimis ab itu.

110

At tibi, chare pater, poftquam non æqua merenti
Posse referre datur, nec dona rependere factis,
Sit memorâffe fatis, repetitaque munera grato
Percenfere animo, fidæque reponere menti,

Et vos, Ο noftri, juvenilia carmina, lufus,
Si modo perpetuos fperare audebitis annos,
Et domini fupereffe rogo, lucemque tueri,
Nec fpiffo rapient oblivia nigra fub Orco,
Forfitan has laudes, decantatumque parentis
Nomen, ad exemplum, fero fervabitis ævo.

[ocr errors]

PSAL. CXIV.

Σραὴλ ὅτε παῖδες, ὅτ ̓ ἀγλαὰ φῦλ' Ιακώβ
Αἰγύπλιον λίπε δῆμον, ἀπεχθέα, βαρβαρόφωνο
Δὴ τότε μόνον ἔην ὅσιον γένος υἷες Ιέδα.
Ἐν δὲ Θεὸς λαοῖσι μέγα κρείων βασίλευεν.
Εἶδε καὶ ἐντροπάδην φύγαδ ̓ ἐῤῥώησε θάλασσα
Κύματι εἰλυμένη ῥοθίῳ, ὁδ ̓ ἄρ ̓ ἐτυφελίχθη
Ιρὸς Ιορδάνης ποτὶ ἀργυροειδέα πηγήνο
Ἐκ δ ̓ ὄρεα σκαρθμοῖσιν ἀπειρέσια κλονέοντο,
Ως κριοὶ σφριγόωντες ἐϋτραφερῷ ἐν ἀλωῇ.
Βαιότεραι δ ̓ ἅμα πάσαι ἀνασκίρτησαν ἐρίπναι,
̔Οῖα παραὶ σύριγι φίλῃ ὑπὸ μητέρι ἄρνες.
Τίπλε σύγ ̓ αἰνὰ θάλασσα πίλως φύγαδ' ἐῤῥώησας
T 4

215

120

5

10

Κύματι

« AnteriorContinuar »