Imágenes de página
PDF
ePub
[ocr errors]

30

. Vatum fagaci præpes ostendit choro;
Non hunc facerdos novit Affyrius, licet.
Longos vetusti commemoret atavos Nini,
Priscumque Belon, inclytumque Ofiridem.
Non ille trino gloriofus nomine
Ter magnus Hermes (ut sit arcani sciens)
Talem reliquit Ilidis cultoribus.
At tu perenne

ruris Academi decus
(Hæc monftra fi tu primus-induxti scholis);
Jam jam poetas urbis exules tuæ
Revocabis, ipse fabulator maximus,,
Aut institutor ipse migrabis foras.

35

Ad Patrem.

[ocr errors][ocr errors]

Irriguas torquere vias, totumque per ora
Volvere laxatum gemino de vertice rivum ;,
Ut tenues oblita fonos audacibus alis
Surgat in officium venerandi Mufa parentis.
Hoc utcunque tibi gratum pater optime carmen
Exiguum meditatur opus, nec novimus ipfi.
Aptiùs à nobis quæ possint munera donis .
Respondere tuis, quamvis nec maxima poflint,
Respondere tuis, nedum ut par gratia donis
Elle queat, vacuis quæ redditur arida verbis..
Sed tamen hæc noftros ostendit pagina census,
Et quod habemus opum chartâ numeravimus istâ,
Quæ mihi sunt nullæ, nisi quas dedit aurea Clio,
Quas mihi femoto somni peperere sub antro,
Et nemoris laureta sacri Parnassides umbræ..

1

T. 2.

15:

Nec:

[ocr errors]

20

[ocr errors]

Nec tu vatis opus divinum defpice carmen,
Quo nihil æthereos ortus, & semina coeli,
Nil magis humanam commendat origine mentem,
San&ta Promethéæ retinens vestigia flammä.
Carmen amant superi, tremebundaque Tartara carmen
Ima ciere valet, divofque ligare profundos,
Et triplici duros Manes adamante coercet.
Carmine sepositi retegunt arcana futuri
Phoebades, & tremulæ pallentes ora Sibyllæ ; 25
Carmina sacrificus sollennes pangit ad aras,
Aurea seu sternit motantem cornua taurum ;
Seu cùm fata sagax fumantibus abdita fibris
Consulit, & tepidis Parcam scrutatur in extis.
Nos etiam patrium tunc eum repetemus Olympum, 30
Æternæque moræ stabunt immobilis ævi,
Ibimus auratis per coeli templa coronis,
Dulcia suaviloquo fociantes carmina plectro,
Altra quibus, geminique poli convexa fonabunt.
Spiritus & rapidos qui circinat igneus orbes,

35
Nunc quoque fidereis intercinit ipse choreis
Immortale melos, & inenarrabile carmen ;
Torrida dum rutilus compescit fibila serpens,
Demissoque ferox gladio manfuefcit Orion;
Stellarum nec fentit onus Maurusius Atlas.

40
Carmina regales epulas ornare folebant,
Cum nondum luxus, vastæque immensa vorago
Nota gulæ, & modico fpumabat cæna Lyxo.
Tum de more fedens festa ad convivia vates
Æsculeâ intonfos redimitus ab arbore crines, 45
Heroümque actus, imitandaque gesta canebat,

Et

[ocr errors]

Et chaos, & pofiti latè fundamina mundi,
Reptantesque deos, & alentes numina glandes,
Et nondum Ætneo quæfitum fulmen ab antio.
Denique quid vocis modulamen inane juvabit,
Verborum sensusque vacans, numerique loquacis ?
Sylvestres decet ifte choros, non Orphea cantus,
Qui tenuit fluvios & quercubus addidit aures
Carmine, non citharâ, fimulachraque fun&ta canendo
Compulit in lacrymas; habet has à carmine laudes. 55

Nec tu perge precor sacras contemnere Mufas,
Nec vanas inopesque puta, quarum ipfe peritus
Munere, mille fonos numeros componis ad aptos,
Millibus & vocem modulis variare canoram
Doctus, Arionii meritò fis nominis hæres.

60 Nunc tibi quid mirum, fi me genuille poëtam Contigerit, charo si tam propè fanguire jun&ti Cognatas artes, ftudiumque affine fequamur ? Ipse volens Phoebus se dispertire duobus, Altera dona mihi, dedit altera dona parenti, Dividuumque Deum genitorque puerque teremus.

Tu tamen ut fimules teneras ouisse Camænas, Non odiffe reor, neque enim, pater, ire jubebas Quà via lata patet, quà pronior area lucri, Certaque condendi fulget spes aurea nummi : 70 Nec rapis ad leges, malè custoditaque gentis Jura, nec insulfis damnas clamoribus aures, Sed magis excultam cupiens diteseere mentem. Me procul urbano ftrepitu, feceflibus altis Abductum Aoniæ jucunda per otia ripä

ng i Phæbæo lateri comitem finis ire beatuin.

Officiuin

65

T 3

85

90

Officium chari taceo commune parentis,
Me pofcunt majora, tuo pater optime sumptu
Cùm mihi Romuleæ patuit facundia linguæ,
Et Latii veneres, & quæ Jovis ora decebant 80
Grandia magniloquis elata vocabula Graiis,
Addere suasisti quos jactat Gallia flores,
Et quam degeneri novus Italus ore loquelam
Fundit, barbaricos testatus voce tumultus,
Quæque Palæstinus loquitur mysteria vates.
Denique quicquid habet cælum, subjectaque cælo
Terra parens, terræque & cælo interfluus aër,
Quicquid & unda tegit, pontique agitabile marmor,
Per te nofle licet, per te, fi noffe libebit.
Dimotáque venit spectanda scientia nube,
Nudaque conspicuos inclinat ad oscula vultus,
Ni fugisse velim, ni fit libâsse molestum.

I nunc, confer opes quisquis malesanus avitas
Auftriaci gazas, Perüanaque regna præoptas.
Quæ potuit majora pater tribuiffe, vel ipse

95 Jupiter, excepto, donâsset ut omnia, colo? Non potiora dedit, quemvis & tuta fuissent, Publica qui juveni.commisit lumina nato Atque Hyperionios currus, & fræna diei, Et circum undantem radiatâ luce tiaram. Ergo ego jam doctæ pars quamlibet ima catervæ Vi&rices hederas inter, laurosque sedebo, Jamque nec obscurus populo miscebor inerti, Vitabuntque oculos vestigia noftra profanos. Este procul vigiles curæ, procul este querelæ, 105 Invidiæque acies transverfo tortilis hirquo,

[ocr errors]
[ocr errors]

Sæva nec anguiferos extende calumnia rictus ;
In me triste nihil fædiffima turba poteftis,
Nec vestri sum juris ego; fecuraque tutus
Pectora, vipereo gradiar sublimis ab iétu.

At tibi, chare pater, poftquam non æqua merenti
Posse referre datur, nec dona rependere faćtis,
Sit memorâsse satis, repetitaque munera grato
Percensere animo, fidæque reponere menti.
Et vos, O noftri, juvenilia carmina, luíus,

115
Si modo perpetuos fperare audebitis annos,
Et domini superesse rogo, lucemque tueri,
Nec fpiffo rapient oblivia nigra sub Orco,
Forsitan has laudes, decantatumque parentis
Nomen, ad exemplum, sero servabitis ævo.

120

[ocr errors]

PSAL. CXIV.

. Σραήλ ότε παίδες, ότ' αγλαά φύλ’ Ιακώβο

Αιγύπλιον λίπε δημoν, απεχθέα, βαρβαρόφωνου Δή τότε μένον έην όσιον γένος υιες Ιεδα. 'Εν δε Θεός λαοϊσι μέγα κρείων βασίλευεν. Είδε και εντροπάδην φύγαδ' ερρώησε θάλασσα Κύματι ειλυμένη ροθίω, δδ' άρ' έσυφελίχθη Ιρός Ιορδάνης ποτί άργυροειδέα στη γήν. 'Εκ δ' όρεα σκαρθμοίσιν άπειρέσια κλονέοντο, Ως κριοί σφριγόωντες ευτραφερω έν άλωση. Βαιότεραι δ' άμα πάσαι ανασκίρτησαν έρείπιαι, “Οία σαραι σύρι γι φίλη υπό μητέρι άρνες. Τίπλε σύγαινα θάλασσα πίλως φύγα» ερρώησας

[ocr errors][merged small]

T 4

Κύματι

« AnteriorContinuar »