Imágenes de página
PDF
ePub

Η ρα νυ μάργαρα πόλλ' αλίοις ένι βένθεσι κείται,
Και κρύφιον σέλας αιες ετώσιον αστράπτοντι:
Πολλά τ' άοπτά τ' άιστά τ' εν είαρι γίνεται άνθη,
Τών γάνος εύοσμον κατετάκετ' εν αιθέρ' ερήμα.

XIV.

Sæpiùs Oceani latet abdita gemma profundis,

Casso resplendens lumine subter aquas ; Sæpiùs incultis flos sese expandit in arvis,

Et vacuos colles implet odore suo.

XIV.

Wie manche Rof im Shal' errothet ungefehn
Haucht ihren Duft umsonst, und stirbt, vergebens schon ;
Wie manchen edlen Stein hårt vor der Menschen Sorgen
Der unerforschte Grund des Oceans verborgen!

XIV.

Chiare vie più che bel raggio sereno
Chiude il mar gemme entro a' suoi cupi orrori ;
E non veduti fior tingono il seno,
E per solingo ciel spargon gli odori.

XIV.

Mais l'avare océan recéle dans son onde
Des diamans, l'orgueil des mines de Golconde ;
Des plus brillantes fleurs le calice entr'ouvert
Décore un précipice ou parfume un désert.

[graphic][subsumed][merged small][merged small][merged small]

Full many a flower is born to blush unseen,

And waste its sweetness on the desert air.

« AnteriorContinuar »