Imágenes de página
PDF
ePub

paternorum & maternorum ; quòd jcùm legatum scindi non pofset, Legatarii fuissent Heredes & Legatarii in linea paterna; quòd fimUiter in secundo cash legato21oofi. tam bona paterna quàm materna forent gravata: adeòque cûm in linea paterna Legatarii non pofsent esse Heredes fimul & Legatarii, ac legatum scindi non pofset, quòd deberent eligere, esse Heredes vel Legatarios. Idem dicebatur contra aliqua exempla allegata, ubi in divifione hereditatis Mi, quibus fimpliciter aliqua jiimma vel tertia omnium bonorum erat legata, hereditate vel legato abstinuerunt.

Sed h<ec folutio non erat peremptoria. Licèt enim verum fit, quòd legatum de Jure scindi non pojjìt, nèc qiiis váleat partem legati admittere vel repudiare; fecus tamen est, ubi legatum partim est utile, partim inutile, utì fi Tejlator legaveriv rem fibi & Heredi communem: adeoque licèt Heres paiernus in eadem linea Legatarius esse non poffit, & fic legatum pro illa parte caducum fiat , non deberet impediri petere partem ab alia linea , nifi obstaret aiSîus art. 7. Consuet. Gand.

Contraria proba Impetrantis confistebat insex turbis uídvocatorum & PraSticorum, auditis Insulis, Conrad, Gandavi, Aldenardi & Alosti; fed turb<e ill< e non continebant nifi opiniones deponentium circa qu<estionem Juris in favorem Impetrantis. Allegabantur etiam aliqua exempla, fed videbantur fpeStare ad casum, ubi bona effent fit a in diverfis Provinciis, vel dbverfis confuetudihibus; quo cafu videbantur Domini salis convenire, quòd quis pófset esse Heres v. g. in bonis Gàndenfibus, & Legatarius i>. g. in Brabantia: qwod tamen Ricard & aiH non videntur admittere.

In casu suprà pofito multis videbatur difplicere, quòd per Sententiam 16 Mai ty2y Impetranti adempta effet facilitas optandi legatum vel hereditatem: licèt enim fe Heredem immifcuijset in bonis maternis, non videbatur tamen hoc feciffe animo optandi, càm appareret, quòd opinionis fuijjet habere utrumgue, & fie pojl contrarium judicium demum videretur optioni locus ejjè. Alii tamen dicebant majorent adverjus aditionem hereditatis restitui nonpoffe; quòd fibi imputare deberet &c.

Le .... Février 1734.

Retractus ubi intentari debeát?
ARRÊT V.

,/jLCtio Retraclûs naturâ sua apparet perfonalis, càm retraitenti Jus nullum reale competat , fed facultas tantàm qu<edam ex Lege dici potest; càm tamen etiam dari foleat in. tertium possejsurem, in rem scripta dici posset:

est, vel in domicilio Emptoris ; licèt plerique velint abfolutè esse intentandam , ubi res fita.

Difficultas est ubi retrahuntur bona uno pretio vendita,& fita fub diverfis jurifdiStionibus; quo caju quidam volunt in fingulis locis illam intentari debere, quod certe difficile,for et. Aliì permittunt illam intentari ubi major pars fita, vel coram superiori Judice s ne continentia cauíàe 4ividatur, vel ubi caput aut res principalis

[graphic]
[graphic]

videtur vel ubi res fita fita, ubi plures res sub una quadam univerfitate continentur; ita ut una ex Mis velut principalis, ali<& ùt appendices fint, ut castrum cura fuis appendentiis, domus cum horto, villa cum pr<ediis ex dejlinatione patrisfojnilias cok<erentibus &c. Vide Wamesium cons cent. 3. cons 47. Tiraquell. Gr.ima.udet &c. Vide etiam Du Laury Arresto 182. Sed hoc rursum dijficullatem habet, ubi diverfis jurisdicliones diverfis 'Principibus superioribus parent, utì casus Je obtulit in Magno Confilio in Febr. 1y34 inter N. de Blier, Advocatum Leodienfem, jîppellantem. à Confilio Luxemburgenfi, & N. Jacques cum fuis , Intimatum.

Vendita erat Villa cum terris coh<erentibus unico pretio. Villa cum parte terrarum fita erat in Patria Luxemburgenfi, fed major P ars in territorio Leodienfi. íntimatus Ketraclum intentaverât coramJudice fitâsVill<e,feu Du Buis, qui retrahentem ad retrahendum omnes terras admiferat, utì & Confilium Luxemburgenfe: Sententia verofimiliter hic confirmata fuiffet, nifi obstitiffet Statutum Leodiense, quod declarat Jus Retr^aSîûs reale, & vult itlud coram Judice Gleb<e institui; ita ut res vendita sub diverfis jurifdittionibus fita fit, coram fingulis intentari debeat, ita ut ex immemoriali confietudine, testante Mean in opere posthumo, ne quidem intentari pojfit coram Judice, ubi res principalis fita est; fie tamen ut institui pofiit coram Judice superiori: quod in hoc cafu non. obtinebat, cum Judices inferiores Leodienfes Confilio Luxemburgenfi non subfint, adeoque videbatur, fiante tali Statuto ,Judicem Luxem' burgensem non potuijfe Retrahentem admittere ad terras sitas in Patria Leodienfi.

Oriebatur tune alia difficultas, an RetraBus fiindi pojfit, càm dicatur individuus? de quo latè Ab-gentr. ad Consuetud. Britann. art. 265. Diclum fuit non esse individuum, nifi ex parte Emptoris, ne invitas in communionem incidat ( Argum. L. 47. f. 1. ff. de minor.) Mo volente quandoque feindi; àt fi res partim patrimonialis , partim non patrimonialis unico pretio vendita est, vel fi res pro parte fita foret in loco, ubi RetraSîus non admittitur. Conformi-' ter in caju propofìto confirmat us fuit Retraclus pro parte bonorum fita in Provincia Luxent-* burgenfi, & infirmatus pro parte bonorum fita in Patria Leodienfi, fie tamen: ut Emptori liberum foret à tota emptione recedere, jipartem retinere vellet, & Retrahens fie tantàm partem haberet, erat quòd fìbi imputaret ,quòd terras Leodienjès coram Judice Gleb<e non retraxiffet conformiter Statutis Leodienfibus.

Le 13 Mai 1734.

An disjunctiva quandoque íumi debeat pro copulativa?

ARRÊT VI.

D le f 3 Maji 1734 decifa fuit causa talis. yoannes Francifcus de Marotte per testamentum suum de u Maji 1649 instituerai Filium suum , quem tune habebat unicum, Ludovicum Francijcum, & alios suos liberos nafeituros Heredes suos,sub hac clausula: à condition, que si le dit Louis-François, & autres Enfans

qui pourront naître, viennent à dêcéder íàns laisser hoirs légitimes, ou bien auparavant avoir atteint l'âge de vingt-cinq années, que leurs parties ou part retourneront aux Enfans survivans. Ac deinde — que s'il arrive, que tous, mes dits Enfans viennent à mourir, comme dit est ci-dessus, mes plus proches Parens, qui se trouveront lors vivans, succéderont au dernier des dits Enfans. Reliquìt Testator tres Filios , qui omnes mortui sunt improles & cœlibes, ac post <etatem 23 annorum. Ùltimus, Egidius Antonius, mortuus est <etatis circiter j$ annorum. Julii iyn6.

Per testamentum suum de 19 ejusdem menfìs injlituit Heredem suum. Dominum Michaëlent Marotte de Kuievrain , proximum Agnatum m asculum : Testamentum illud impugnatum fuit per propinquiorem Cognatam, fub fundamento, quòd jubstitutioni locus foret, qu<e facla erat fub canditionibus disjunclivè pofìtis , utpote junSîis fer particulam vel, qu& naturâ sua. disjuncliva est; quodque tau casu sufficiat eventus unius conditionis, utì hic in casu, càm Testator mortuus fit fine liberis. Qiiod confirmatur per §. penult. Inst. de hered. instit. & L. 5. ff. de condit. instit.

Ab instituto in testamento, de quo erat qu<estio, dicebatur, fiepe de Jure particulam copulativam sumendam pro aisjuncTiva & è contrà, juxta L. faepe. 53. ff. de V. S. pr<efertim dum aliter fequeretur ab fur dum. , vel ob pr<esumptam memem Testatoris. Voet ad ff. de condit. instit. n. 29. Si hic in casu particula vel dis junclivè fumer etur , mortuo Filio ante annum 23 réliclis liberis, his exclufis, hereditas ad Jubstitutum periment: auod ab fur dum cV alie

« AnteriorContinuar »