Imágenes de página
PDF
ePub

Jìta in ílouplìnes; sed cûm h&c donaúo subRJlere non poffet ob defeclum confensûs Heredis feudalis, per acKum ultim< e voluntatis de data. &8 ejufdem menfis legat eidem Impetranti tertiam partem omnium bonorum paternorum, nijì Heres paternus mallet acquiescere donationi.

17 Maji sequentis Impetrans cum aliis Cohereaibus diviferai aliquam pecuniam & qu<edam mobilia in domo mortuaria, mediante tamen protestatione, quòd Juri suo quoad donationem pnejudicare non vellet, & jequenti die arreJium injecit bonis paternis ad eam consequendam: quod occa/ionem dedit liti.

Dicebat Heres paternus, quòd Impetrans effet Heres immixtus, adeòque Legat arius esse non poffet juxta art. 7. rubr. 27. Consuetud. Gand. ubi Testator mortuus erat. Replicabat Impetrans, quòd hoc non haberet locum in diverfis lineis; quòdque non effet Heres nifi sub protestatione &c. Per Sententiam Scabinorum in Camera de 2/ Januarii iy26 condemnatus fuit. Qjii cûm appellaffet in Vierschaer, ac ibidem. Juper immixtione hereditatis proba injunSîa fuiffet, per beneficium litterarum requesttz civilis Impetrans restitutus fuit in integrum adversûs admixtionem, & Intimatus condemnatus, ut fatisfaceret dispofitioni testamentarite de 28 Martii, qu<e Sententia in ConfilioFlandridS confirmata fuit.

Causâ in Magno Conjìlio per appellâtionem. devolutâs per jírrestum 16 Maji iy2y declaratum fuit » Impetrantem haberi pro Herede immixto, & Intimatus admiffus ad probandum per iurbam? quòd nullus esc. Per Arrestum.

18 Februarii 1730 confirmata fuit prima Sententia Gandenfis de 21 Januarii 172.6.

Pro qu<estione suris multi in utramque partem adducebantuh Autores, plerique citati à Van Den Haene in suis notis ad dictum art. 7. rubr. 27. Consuetud. Gand. Plures è pr<ecipuis uiutorihus Gallis favebant Impetranti : videbatur etiam Curia pr<ejudicajse qu<estionem Juris in ipfius favorem, injungendo probam usûs contrarii Intimato: argumenta etiam. valdc urgentia pro ipso allegabantur.

Dicebatur, quòd ratio Legis fit anima Legis, çu<e pr<eferenda cortici verborum : ratio autem ejusaem consuetudinis, quòd nullus pojjìt esse Heres & Legatarius , triplex ab Autoribus çllegatur.

Prima: quòd titulus Heredis abforbeat titulum Legat arii. Secunda: quòd du& caus< e lucrativ< e nonpojjìnt fimul concurrere. Et Tert'un quòd fervanda fit <equalitas inter Coheredes.

Prima dicebatur non pojse applicari cafui pr<esenti, dum idem non effet iteres & Legatarius in eadem linea; càm Heres unius line< e nihil Juris habeat in bonis alterius line<e, respebtu cujus cenfetur extraneus; ita ut deficientibus Heredibus unius line<e, non succedant Heredes alterius , fed potiùs Fifcus.

Secunda ratio videbatur hic locum non habere s dum du< e cause lucrativ< e tantàm prohibentur concurrere circa eamdem rem: hic autem du< e quodammodo videntur succejfiones , duo patrimonia, du< e hereditates. Van Den Haene ad art. 6. rubr. 26.

Tertia ratio etiam tantàm videbatur aptari pojse in eadem linea inter Coheredes dividentes eamdem hereditatem 3hìc autem juxta Van Den Haene ibid. & Autor. citat. Coheredes non sunt, càm nihil commune habeant. Coheres meus maternus non habet rat'wnem conquerendi, quòd in bonis paternis legatum capiam, càm nihil ipfì deceaat: nec è contra Heres paternus tonqueri potest, quòd non obstante legato Heres Jim in linea materna: imo fìve ibidem Heres Jim vel non » ipji Heredi paterno non nocet, neque prodejl; nec ergo invidere debet, quòd legatum accipiam & Jimul Heres fim.

Multàm etiam urgebatur argumentum à rubro adnigrum, quod Ruhr. Gandens ubi diffus articulus relatus effet, inferiberetur de collatìonibus, & per totam de illis ageretur: adeòque videbatur articulus tantàm habere locum , ubi collationi locus ejje potest, quod tantàm obtinet inter Heredes ejujdem line<e, càm collatio Jìt introducla , ut Jervetur <equalitas inter Heredes dividentes eadem bona, quod non. obtinet in diverjìs lineis. In eam rem adducebantur ali<e consuetudines vicin<e, utì Cortracensis art. 6. rubr. 14. Aldenardensìs rubr. 24. art. 17. & de Poperinghe art. 70. tit. 10. qu< e injungunt Heredi legatum vel donationem conferre ,vel abstinere, donec alii Heredes tantumdem perceperint. Quod videbatur non pojse habere locum inter Heredes diverfarum linearúm, qui nihil commune haberent.

Denique quòd legare pojsem cuicumque extraneo, non Heredi alterius line<e, utcumque propinquiori cognato; aliaque abjurda dicebantur ex hac fententia fequi.

Ab alia parte allegabantur verba textûs, qu< e Jìnè dijtin&ione generaliter prohibent aliquem effe Heredem & Legatarium in eadem aomo mortuarïa; quòd omnes Jiiccederent eidem défunclo; quòd effet unicum patrimonium, una hereditas, utcumque divisa in duas lineas; quòd omnes ali<e conssuetudines Flandri<e effent conformes; quòd omnes prohibuiffent, ne quis in eadem domo mortuaria duplici titulo lucrativo uteretur; quòd voluiffent proyidere ne himis facile bona unius line< e in aliam transirent, quòd non ita timendum in extraneo, cui nontamfacilè legatur quàm confanguineo; quòd daretur occafìo invidi<e & diffentionum, jfz quis poffet capere suam partem hereditariam. in sua tinea, & legatum in alia: denique dicebatur ita femper in Flandria intelleEtum & obfervatum.

Per Sententiam de ì6Maji 1727 admiffus fuit Intimatus ad probandum ussumù obfervantiam Provinci<e Flandri^e circa hune articulum.

Pro proba lit ter al i adferebantur duo cafus judicati. Primus in causa Joann<e Mari<e Van. der Wincht, & vidu< e Doedens. Paulus LivinusDoedens, Presbyter, fratribus & fororibus confanguineis tertiam omnium bonorum legaverat: hi, ut apparet, prœtendebant hereditatem paternam, & tertiam partem hereditatis matris testatoris. Judicatum fuit , quòd alterutro, hoc est , heredifate paternâ vel legato contenti effe deberent, per Sententiam in Camera de 4 Augusti i6y2, confirmatam in Vierfchaerdie 2 Septembris ejusdem anni, & deinde per laudum Arbitrorum, contra opinionemAdvocatorum Petters & Fan Den Haene.

Alter casus erat, quòdJoannes vanErfeelen, Presbyter, fimiliter fratribus & fororibus confanguineis legaverat m 00 fl. Opponebant fe conjànguinei maternij, pr<etendentes quòd dicìi Legatarii legato frui non pojfent, cum forent Heredes paterni, aut saltem alterutro abstinere deberent, & fie judicatum per tres Sententias conformes in Camera & in Vierjchaer 15 Febr. & 28 Maji i68y, & in Confilío Flandri< e 1 Julii i689.

Pneterea produ£ï<e erant quinque turba. Prima duodecim Advocatorum Gandenfium, qui deponebant conformiter art. 7. rubr. 17. Confttet. Gand. quodque fic judicarent : fed nullum adferebant exemplum , nisi cafus supra citat os; addentes quòd non constaret, quòa contrarium judicatum fuiffet.

Secunda turba fimiliter decem Advocatorum Gandenfium, qui conformiter deponebant.

Tertia turba erat duodecim Procuratorum Gandenfium, qui deponebant, quòd nunquam prablicari vidiffent, quòd quis effet Heres & Legatarius in diverja linea.

Tertia & quarta turba, qu< e audita erat per modum unius, erat 21 Praclicorum, qui erant jurati Arbitri Famili<e ercijcund<e, qui in vifione hereditatum intervenue foient , qui producli erant in Rousbrugge prope montes Sti. Winocii, qui deponebant, quòa nunquâm auàxviffent, quòd quis poffet tffe Heres & Legatarius in diverfis Uneis; quòd contrarium effet obfervanti& notori<e & inviolabilis; quòd jic practicent in domibus mortuariis &c.

Ad hanc probam dicebat Impetrans, quòd turb<e nihil probarent; quòd tantum continerent judicium Advocatorum & Praclicorum circa qu<estionem Juris; quòd ad confirmandum usum tantum duo casus judicati adferrentur,qui non ejfent omnino fìmiles illi de quo agebatur; quòd in primo effet legata tertia omnium bonorum

« AnteriorContinuar »