Imágenes de página
PDF
ePub

IDEM GRAECE REDDITUM.

Ιππόλυτος ήν κυναγός άνδρείος τ' ανήρ,
δς εμβεβώς δίφροισιν αγρίους κυσίν
έχνευε θήρας: ευπρεπέστατός τ' ιδείν
ομηλίκων ήν, των δε παρθένων όμως
τα λέκτραχρεία δήθεν όντ' ηναίνετο.
πεπληγμένη δ' έρωτα μητρυια κακό
ετήκεθ' ώς δ' επήσθετ' ητιμασμένη
τότ' εξ έρωτος αυτίκ' είς οργήν πίτνει,
χαλεπή τε νιν μολούσα διαβάλλει πατρί
ως δρώνθ' ά μη δεί την τ' ακούουσαν κακοίς
πηγήν δι' ώτων θησέως χραίνει λόγοις.
ο δ' αυ δι' οργής πικρός ανακαλών θεόν
πόντου κρέοντα παιδί δείν' έπεύχεται
τότ' έκ κλύδωνος άγριον εξήλθεν τέρας,
ταύρων συνωρίς ασσον εξορμωμένων"
ταχέσιν δέ πώλοις δεινός εμπίπτει φόβος
αυτοίς τον άνδρώσθ' ύπτιον ρίψαι δίφροις"
σπoδoύμενός τε προς πέτρας αβρόν δέμας
οικτρώς έδρύφθη: πανταχή τάν' οφρύας
εκείντο σάρκες προς βίαν φορουμένου,
ώστ' ουκέθ' Ιππολύτου τι σύμβολον παρών.

1

Cf. Soph. Ο. Τ. 1387. της άκουούσης έτ' ήν πηγής δι' ότων φραγμός.

His cruell stepdame, seeing what was donne,
Her wicked daies with wretched knife did end,
In death avowing th' innocence of her sonne.
Which hearing, his rash syre began to rend
His heare, and hasty tonge that did offend :
Tho'gathering up the reliques of his smart,
By Diane's means who was Hippolyts frend,
Them brought to Æsculape, that by his art
Did heale them all againe, and ioyned every part.

Such wondrous science in mans witt to rain

When Jove avizd, that could the dead revive,
And fates expired could renew again,
Of endlesse life he might him not deprive;
But unto hell did thrust him downe alive,
With flashing thunderbolt ywounded sore :
Where long remaining he did alwaies strive
Himselfe with salves to health for to restore,
And slake the heavenly fire that raged evermore.

η δ' αγρία 'πι τοίσδε τους ειργασμένους θηκτα ξίφει λείπουσα δύστηνον βίον κακώς τελευτά κάν πανυστάτις λόγω Ιππόλυτον ουδέν όντ' έδειξεν αίτιον. ο δ' ως κλύει τάδ', οξύθυμος ών ανήρ, χαίτην σπαράσσει την τ' άγαν θρασύστομον γλώσσαν μάταιος ως δι' αιτίας έχων κάπειτα σαρκός συλλέγων ταρείπια, 'Αρτέμιδι πεισθείς ή βλέποντείχεν φίλον “Ιππόλυτον, έσφέρει νιν ώς 'Ασκληπιόν: ούτος δε φαρμάκοισι χρώμενος μέλη ώρθωσε και το παν συνήρμοσεν δέμας. Ζευς δ' ώς επήσθετ' εμπεφυκυίας βροτοίς τοίασδε τέχνας ώστε τους κεκμηκόσιν τον εκτελεσθέντανανεώσασθαι βίον, ως ουκέτ' ήν τον άφθιτον βίου στερείν έρριψε νιν δεδορκότ' εις Αίδου κάτω βέλει πυρωπιά καιρίαν πεπληγμένον κακεί μαρανθεν αιέν αναλαβείν σθένος ζητεί μακραίων ηπίοις ακέσμασιν, σβέσαι τε φλoγμού θείον αλανούς μένος.

QUID DE DEO ET DEI CULTU SENSERIT SOCRATES :

Dissertatio Latina

4

AUCTORE

EDVARDO C. BOYLE.

« AnteriorContinuar »