Imágenes de página
PDF
ePub

1

VIRGIL,

ÆNEID, VII. 323372.

Hæc ubi dicta dedit, terras horrenda petivit.
Luctificam Alecto dirarum ab sede sororum
Infernisque ciet tenebris ; cui tristia bella,
Iræque, insidiæque, et crimina noxia cordi.
Odit et ipse pater Pluton; odere sorores
Tartareæ monstrum ; tot sese vertit in ora,
Tam sævæ facies, tot pullulat atra colubris.
Quam Juno his acuit verbis, et talia fatur :
Hunc mihi da proprium, virgo sata Nocte, laborem,
Hanc operam, ne noster honos, infractave cedat
Fama loco; neu connubiis ambire Latinum
Æneadæ possint, Italosve obsidere fines.
Tu potes unanimos armare in prælia fratres
Atque odio versare domos; tu verbera tectis,
Funereasque inferre faces; tibi nomina mille,
Mille nocendi artes. Fecundum concute pectus,
Disjice compositam pacem ; sere crimina belli:

:

IDEM GRÆCE REDDITUM.

Τοιαύτα δ' ειπούσ' ές πέδον σεμνή χθονός "Ήρα προσέπτη, κάκ μελαμβαθούς δόμου δεινών αδελφών λυγρόν 'Αληκτούς καλεί Έρεβόθεν είδος, ή μάλιστα προσφιλής "Έρις, Δόλος τε, κασεβής Πονηρία, στυγνός τε Πόλεμος" καυτός έχθαίρει πατήρ Πλούτων νιν, εχθαίρoυσι δ' αι κάσεις τέρας άβυσσέχουσαι χάσματ, ές τόσας τρέπει δεινώς εαυτήν σχημάτων μεταλλαγάς, τόσαις τ' έχιδναις βλαστάνει μέλαν κάρα. θίγουσα δ' "Ήρα τοϊσδέ νιν' φωνεί λόγοις *Ω θρέμμα Νυκτός, ώ κόρη, σπουδήν έμοι την σην δος αυτής και πόνους τούτους, εμόν ως μήποταξίωμα, μήτ' ευδοξία πέση καταρρηχθείσα, μήτε πως γάμους σαίνωσι Τρώες τον Λάτινον ευμενή, μήτε στρατεύειν"Ίταλον εις πέδον παρη. Συ τους ομοίους σπλάγχνα συμβάλλειν μάχη οία τ' αδελφούς, και δόμους καταστρέφειν έχθρα" συ πληγάς τ' όλεθρίας τε λαμπάδας φέρεις επ' οίκους σοι μέν έστι μυρία βλαβής ονόματα, μυρίαι τ' επιστροφαί. τoίγαρ πυκνώς βούλευσον, ειρήνης τ' εμοί διάλυε τήνδε συντεταγμένην, κακόν

[blocks in formation]

Arma velit poscatque simul, rapiatque juventus.

Exin Gorgoneis Alecto infecta venenis

Principio Latium et Laurentis tecta tyranni

Celsa petit, tacitumque obsedit limen Amatæ :

Quam super adventu Teucrum, Turnique hymenæis,

Fæmineæ ardentem curæque iræque coquebant.
Huic dea cæruleis unum de crinibus anguem

Conjicit, inque sinum præcordia ad intima subdit ;

Quo furibunda domum monstro permisceat omnem.

Ille, inter vestes et lævia pectora lapsus,

Volvitur attactu nullo, fallitque furentem,

Vipereum inspirans animum ; fit tortile collo

Aurum ingens coluber ; fit longæ tænia vitte,

Innectitque comas, et membris lubricus errat.

Ac, dum prima lues, udo sublapsa veneno,

Pertentat sensus, atque ossibus implicat ignem,

Necdum animus toto percepit pectore flammam ;

Mollius, et solito matrum de more, locuta est,

Multa super natâ lacrymans, Phrygiisque hymenæis ;

Exulibusne datur ducenda Lavinia Teucris,

1

σπείρασα πολέμου σπέρμα, και λελιμμένοι ήλικες άμ' εξαιτώσιν, αιρώνται θ' όπλα. Λάτιον δε πρώτα Γοργονείoισιν πέδον χρανθείσα φαρμάκουσιν 'Αληκτώ τάχα Λαυρεντίου τ' εσήλθε βασίλεως δόμον, έστηκε τ', αυτής ήσυχούς προσημένη βάθροις 'Αμάτης, ήν επηλύδων ύπερ Τρώων εκίνουν και γάμων Τούρνου χάριν μελέται χόλος τε ζωπυρουμένην κέαρ. καυτή κυανέων εκ τριχών όφιν θεα λαβούσέφηκε, καρδίας τ' εν εσχάτοις μύχοις έκρυψε, θεομανής όπως δόμους πάντως πανωλείς τόδ' αναστρέφοι τέρα. οδο ένδον έρπει, στηθέων μέσος πεσών λείων στολής' τ' άψαυστος, εν δε πνεϊ, λαθών μάργουσαν οργή, την δρακοντείαν φρεσί ψυχήν έλικτών γάρ δράκων χρυσήλατον γεγώς δέραιον, αλλότ' αυ καλόν μίτρας άνδημα, χαίτης δεσμός ευπλέκτου, πτυχαίς σφαλεραίς πλανάται γυία χώς πρώτη νόσος έφεϊρπες υγρό και φρενών ανθήψατο ίω, δι' οστών πυρ βαλούσα δυσμενές, ούπω δε θυμος ήσθετ' εν στήθει φλογος όλο χυθείσης, στόματι μειλιχωτέρω, φίλης θυγατρός πολλά και γάμων ύπερ Φρυγίων στένουσα, μητρος ευμενεί τρόπο τοιαύτ' έλεξε.

Μών γαρ εκδώσεις, πατέρ, ξένοις άγεσθαι Τρωικούς Λαβινίαν,

1 Cf. Soph. Edip. Tyr. 969. άψαυστος έγχους.

O genitor? nec te miseret natæque tuique ?
Nec matris miseret, quam primo Aquilone relinquet
Perfidus, alta petens, subductâ virgine, prædo ?
At non sic Phrygius penetrat Lacedæmona pastor,
Ledæamque Helenam Trojanas vexit ad arces ?

Quid tua sancta fides ? quid cura antiqua tuorum ?

Et consanguineo toties data dextera Turno ?

Si gener externâ petitur de gente Latinis,

Idque sedet, Faunique premunt te jussa parentis ;

Omnem equidem sceptris terram quæ libera nostris

Dissidet, externam reor, et sic dicere divos :
Et Turno, si prima domûs repetatur origo,
Inachus Acrisiusque patres, mediæque Mycena.

« AnteriorContinuar »