Antífona da cantiga

Portada
Editorial Galaxia, 10 dic 2020 - 190 páginas

Selección de cantigas populares

En 1951, Ramón Cabanillas inaugura o camiño de Editorial Galaxia con Antífona da cantiga, que en edicións posteriores se titulou Cancioneiro popular galego (1973), selección de case novecentas cantigas populares que se trazou “atendendo á beleza do pensamento que a copla desenvolve, á novidade das verbas e á enxebreza dos xiros e modismos”, que recolle “con querenza de bo amor e xeito garimoso de horteiro, as herbiñas e rosas recendentes dos cantares”.

 

Índice

Sección 1
Sección 2
Sección 3
Sección 4
Sección 5
Sección 6
Sección 7
Sección 8
Sección 11
Sección 12
Sección 13
Sección 14
Sección 15
Sección 16
Sección 17
Sección 18

Sección 9
Sección 10

Términos y frases comunes

Sobre el autor (2020)

Ramón Cabanillas (Fefiñáns, Cambados, 1876-Cambados, 1959) foi funcionario do Concello de Cambados e, aos trinta e catro anos, emigrou a Cuba, onde viviu ata 1915. Na Habana publicou os poemarios No desterro (1913) e Vento mareiro (1915). De volta a Galicia, foi colaborador de A Nosa Terra, converténdose na voz lírica do movemento das Irmandades da Fala. Autor de Da terra asoballada (1917) e Na noite estrelecida (1926), libro no que Cabanillas reelabora os mitos do ciclo artúrico; no 1927 publica A rosa de cen follas, poemario intimista de tema amoroso. No ano 1920 foi elixido membro da Real Academia Galega e, no 1929, da Real Academia Española. Despois da súa estadía en Madrid na década de 1940, comeza unha nova etapa como poeta coa escolma de cantigas populares Antífona da Cantiga (1951), Da miña zanfona (1954) e Samos (1958), o seu último libro publicado en vida.


Dedicóuselle o Día das Letras Galegas en 1976.

Información bibliográfica